Short Comment 3 ; May 2012
posted on 19 May 2012 11:03 by keaaaa in 3FLICK
This is not a Film / Mojtaba Mirtahmasb, Jafar Panahi / 2011 / A must see !
จาฟาร์ ปานาฮี คนทำหนังชาวอิหร่าน ถูกทางการอิหร่านกักขังบริเวณอยู่ในเคหสถานอันจำกัด ได้รับคำสั่งศาลห้ามทำหนังโดยเด็ดขาด ฉะนั้น This is not a Film ไม่ใช่หนัง ทว่ามันคือภาพเคลื่อนไหวความยาว 74 นาที ที่เขาถ่ายชีวิตตนเองระหว่างที่ถูกกักขังนั้น ซึ่งก็จะมีตั้งแต่ภาพกิจวัตรประจำวัน ตอนคุยโทรศัพท์ กินข้าว ให้อาหารกิ้งก่าที่เลี้ยงไว้ คุยกับเด็กเก็บขยะ ฯลฯ
This is not a Film ฉายในงานคานส์เมื่อปีที่ผ่านมา สร้างกระแสได้เป็นอย่างมาก ก่อให้เกิดการถกเถียงมากมายถึงประเด็นการริดรอนสิทธิ จำกัดอิสรภาพ และปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ผู้หนึ่ง
นี่คือหนังที่ต้องดู, และควรดูเป็นอย่างยิ่ง ในฐานะที่มันได้บอกกับเรากลาย ๆ ว่าความคิดสร้างสรรค์นั้นไร้ขีดจำกัด ต่อให้ถูกปิดกั้น ทำร้ายเพียงใดก็ตาม จาฟาร์ ปานาฮี ยังคงทำในสิ่งที่ตัวเองเชื่อและรักต่อไป แม้ว่าจะตกอยู่ในข้อจำกัดที่บีบรัดก็ตาม
คงเป็นเรื่องยากสำหรับบางประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่จะได้ดู This is not a Film เพราะจะว่าไป แม้เปลือกอาจจะดูดี แต่เอาเข้าจริง สิ่งที่อยู่ภายในก็อาจไม่ได้แตกต่างกันเท่าไรนัก เพราะ เชคสเปียร์ก็คงไม่เข้าใจว่า ความตายของเขามันส่งผลกระทบถึงความมั่นคงของชาติอย่างไร
อย่างไรก็ตาม, แม้ไม่ใช่ในโรงภาพยนตร์ แต่ท่านก็สามารถหาดูได้ใกล้บ้านท่านนั่นแหละ.
The Grey / Joe Carnahan / 2012 / C+
ไม่เกี่ยวกับ Joe Carnahan นะ คือดูเรื่องนี้เพราะลุง Liam Neeson เลย (ซึ่งก็เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เลือกดูจากชื่อดารา, ไม่ใช่ผู้กำกับ) แล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไปคาดหวังมากเกินไปหรือเปล่า รู้สึกว่าหนังมันค่อนข้างจะธรรมดา เรียบเรื่อยไม่ได้กดดันอะไร กลายเป็นว่าสภาพอากาศหนาวยะเยือกในเรื่องยังจะน่ากลัวกว่าฝูงหมาป่าเสียอีก อีกทั้งตัวละครก็ไม่ได้ชวนผูกพัน บางคนออกมาไม่กี่นาทีก็ตายเสียแล้ว เรียกว่าล้มเหลวมากในการสร้างแคแร็คเตอร์ไม่ว่าจะตัวแอกตัวรอง แฟล็ชแบล็กเรื่องพ่อเรื่องเมียพระเอกก็ออกมาแกน ๆ ใส่ไม่เต็มที่จนพูดได้ว่ามันไม่มีผล (และมันอาจไม่จำเป็นเลยด้วย)
เราว่าสิ่งที่หนังทำได้ดีคือการสร้างบรรยากาศอันน่าสะพรึงมากกว่า แม้ว่าบางมุขจะซ้ำแต่เห็นได้ว่าก็ยังคงได้ผลอยู่ และนอกจากนี้เรายังชอบตอนจบแบบปลายเปิดอีกด้วย (ถึงแม้คนรอบข้างเราจะด่ากันขรมก็เถอะ)
Chronicle / Josh Trank / 2012 / C+
บอกตามตรงว่าเราไม่ชอบหนังประเภท Found Footage เลย ดูกี่ครั้งก็รำคาญและอึดอัด ซึ่งกับ Chronicle ก็มิใช่ข้อยกเว้น ถึงอย่างนั้นก็เถอะ นี่คือหนังที่ตีแสกหน้าอย่างรุนแรงต่อหนังซูเปอร์ฮีโร่เพ้อฝันที่มีอยู่เกลื่อนตลาดฮอลลีวู้ด ณ ปัจจุบัน ด้วยภาพหม่นซึม ตัวละครเก็บกด วัยรุ่นหัวขบถ ไอ้ขี้แพ้ และพล็อตที่เผยด้านมืดออกมาตรง ๆ
ในแง่หนึ่งมันก็เป็นหนัง coming-of-age เหมือนกันนะ แต่เป็นเหมือนหลืบ เป็นแง่มุมด้านมืดที่หนังก้าวข้ามพ้นวัยเรื่องอื่นไม่ได้แสดงให้เห็น ไอ้บทแอนดรูว์นี่มันก็คือปีเตอร์ พาร์คเกอร์ ดี ๆ นี่เอง ทว่าเป็นปีเตอร์ที่กราดเกรี้ยวและสับสนรุนแรง ซึ่งทำให้หนังพาตัวเองไปได้ไกลมาก ไกลกว่าหนัง Found Footage ไกลกว่าหนังฮีโร่ ไกลกว่าหนังก้าวข้ามพ้นวัยอื่น ๆ
ที่เราไม่ชอบคือความจงใจใช้กล้องของหนังจนชวนรำคาญ (โดยเฉพาะตัวละครหญิงคนหนึ่งที่ค่อนข้างจะจงใจเกินไปหน่อย) หรือว่าตัวละครแต่ละตัวที่แบนราบจนไร้มิติ ไม่มีสีสันหรือลูกเล่นใดในเรื่องนี้ แต่ละคนเหมือนเป็น pattern ตายตัว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเป็น Found Footage ของมัน ที่ไม่ได้ชวนให้สนุกหรือลุ้นระทึกไปด้วยเลย
นี่คือหนังอีกเรื่องที่ความเห็นของเราเป็นไปในทางผิดแผกแตกต่างกับชาวบ้านแทบจะโดยสิ้นเชิงก็ว่าได้
Haywire / Steven Soderbergh / 2012 / B-
เฮ้ยนี่มันโซเดอร์เบิร์กอ่ะ ลายเซ็นชัดมาก คือตอนเห็นตัวอย่างครั้งแรกก็แบบ พี่แกจะแอ็คชั่นในแบบตามกระแสรึเปล่าวะ แต่พอดูก็ไม่ เพราะ Haywire มันออกมาโคตรจะโซเดอร์เบิร์กเลย ทั้งมุมกล้องแบบแอบซ่อน ย้อมสี แถมบางฉากก็ทำเป็นขาวดำซะงั้น เรารู้สึกว่า Haywire คือการทดลองของโซเดอร์เบิร์กนั่นแหละ เพียงแต่คราวนี้มาทดลองกับหน้าหนังตลาด ลองใส่โน่นใส่นี่ดูว่ามันจะเวิร์กไหม ซึ่งบางอันก็ใช่บ้างก็ไม่ แต่ก็นั่นแหละ แป็บเดียวก็จบแล้ว ก็เลยไม่ได้รู้สึกเบื่ออะไร
อย่างไรก็ตาม เราว่า Gina Carano ตายสนิท คือขนาดเจอ Michael Fassbender หรือ Ewan Mcgregor ยังไม่รอด พอมาเจอเขี้ยวลากดินพวก Michael Douglas หรือ Bill Paxton นี่ไม่ต้องพูดถึง ตายสนิท (ยังดีที่ลีลาบู๊นี่ดูเพลินมาก พอทำเนาได้)
อย่างไรก็ตาม เราว่า Gina Carano ตายสนิท คือขนาดเจอ Michael Fassbender หรือ Ewan Mcgregor ยังไม่รอด พอมาเจอเขี้ยวลากดินพวก Michael Douglas หรือ Bill Paxton นี่ไม่ต้องพูดถึง ตายสนิท (ยังดีที่ลีลาบู๊นี่ดูเพลินมาก พอทำเนาได้)
Life in a Day / Kevin Macdonald, Natalia Andreadis / 2011 / B-
รวมภาพในวันหนึ่งวันของหลากหลายผู้คนบนโลก (มีไทยด้วย) ซึ่งภาพที่ว่าก็มีทั้งภาพนิ่งภาพเคลื่อนไหว ตื่นนอน แปรงฟัน สวดมนต์ กินข้าว แต่งงาน งานศพ เดิน วิ่ง เยอะแยะมากมาย (เยอะจริง ๆ)
สำหรับเราก็ดูสนุกแค่ในช่วงต้นเท่านั้น เพราะต้องยอมรับว่างานคอนเซ็ปต์ชวลแบบนี้ฟังดูดีเมื่อเป็นไอเดีย แต่เมื่อพอมันเป็นรูปร่างแล้วก็ใช่ว่าจะดีและสนุกเสมอไป ดูไปก็มีง่วงมีหาวอยู่เหมือนกัน
แต่ก็ต้องยกย่องความคิดและความอดทนของคนทำเหมือนกัน อย่างน้อยพวกเขาก็สามารถแสดงให้เห็นภาพชีวิตอันหลายหลากของผู้คนบนโลก สภาพความเป็นอยู่อันแออัดของชุมชน ทิวทัศน์กว้างไกล วัฒนธรรมประเพณี วันที่ดีของบางคนอาจเป็นวันเดียวกับวันที่เลวร้ายที่สุดของใครบางคน วันธรรมดาวันหนึ่งอาจเป็นวันสำคัญของใครอีกคนหนึ่งก็ได้ ซึ่งการต้องคัดเลือกฟุตเตจนับพันที่ถูกส่งมาจากทางบ้านก็นับว่าโหดหินสุด ๆ
จนสุดท้ายเราก็ต้องยกนิ้วให้อยู่ดีนั่นล่ะนะ
The Avengers / Joss Whedon / 2012 / B+
ดูกับเพื่อน สนุกมาก เราคิดว่าถ้าเป็น Joss Whedon มันก็น่าจะสนุกอยู่แล้ว แต่ที่เหนือความคาดหมายคือมันตลกด้วย แต่ละมุขยิงกันได้แม่นมาก ส่วนที่เราชอบมากคือการที่หนังเลือกที่จะให้ตัวละครสำคัญตัวหนึ่งตาย ซึ่งทำให้เรื่องมันมีน้ำหนัก คือหนังซูเปอร์ฮีโร่แบบนี้มันไม่ได้กดดันอะไรมากอยู่แล้วล่ะ ยิ่งมีตัวร้ายที่อ่อนด้อยแบบเรื่องนี้ก็เลยทำให้มันเบาขึ้นไปอีก เหมือนแต่ละคนมาพักร้อนกันมากกว่าจะมาช่วยเหลือโลก
ความตายดังกล่าวไม่ได้ส่งผลกับบทและตัวละครเท่านั้น แต่ยังกระทบถึงคนดู เป็นการดึงคนดูให้มีส่วนมีอารมณ์ร่วมกับหนังไปในตัว เพราะเอาเข้าจริงห่ากระสุนและระเบิดก็ให้ผลลัพธ์แค่เพียงตื่นตาเท่านั้น ไม่เท่ากับอารมณ์ของคนดูที่ผูกพันกับชีวิตของตัวละครจนส่งผลกระทบใจ เราว่านี่คือสิ่งที่ทำให้ Avengers ออกมาดูสนุก จนพร้อมที่จะลืมความไม่สมเหตุสมผลของมันไปได้อย่างสนิทใจ (และนี่คือสิ่งที่ Michael Bay ไม่สามารถทำได้กับ Transformers แม่แต่น้อย)
และ Joss Whedon ยังทำให้เห็นว่า เขานั้นเจ๋งกว่า Joe Johnston และ Louis Laterrier เพียงใด ด้วยการทำให้ตัวละครในมือของเขาออกมาน่าสนใจเป็นเท่าทวีคูณกว่าที่สองคนนั้นทำ
ที่สำคัญ คือมันสนุกกว่า
ความตายดังกล่าวไม่ได้ส่งผลกับบทและตัวละครเท่านั้น แต่ยังกระทบถึงคนดู เป็นการดึงคนดูให้มีส่วนมีอารมณ์ร่วมกับหนังไปในตัว เพราะเอาเข้าจริงห่ากระสุนและระเบิดก็ให้ผลลัพธ์แค่เพียงตื่นตาเท่านั้น ไม่เท่ากับอารมณ์ของคนดูที่ผูกพันกับชีวิตของตัวละครจนส่งผลกระทบใจ เราว่านี่คือสิ่งที่ทำให้ Avengers ออกมาดูสนุก จนพร้อมที่จะลืมความไม่สมเหตุสมผลของมันไปได้อย่างสนิทใจ (และนี่คือสิ่งที่ Michael Bay ไม่สามารถทำได้กับ Transformers แม่แต่น้อย)
และ Joss Whedon ยังทำให้เห็นว่า เขานั้นเจ๋งกว่า Joe Johnston และ Louis Laterrier เพียงใด ด้วยการทำให้ตัวละครในมือของเขาออกมาน่าสนใจเป็นเท่าทวีคูณกว่าที่สองคนนั้นทำ
ที่สำคัญ คือมันสนุกกว่า
Headshot ฝนตกขึ้นฟ้า / เป็นเอก รัตนเรือง / 2011 / B-
นี่คงเป็นหนังที่ดูง่ายที่สุดของผู้กำกับเขาแล้วนะ แต่กลับรู้สึกเฉย ๆ กับหนังอย่างบอกไม่ถูก เราสนุกกับหนังสือนะ แต่กับหนัง เรารู้สึกมันยังไม่ลงตัว ขาดและเกินในหลายส่วน ส่วนที่เราว่าดีคือการกำกับของคุณเป็นเอก การสร้างบรรยากาศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการใส่กลิ่นอายบางอย่างที่ไม่มีในหนังสือ, โดยเฉพาะประเด็นการเมืองที่ค่อนข้างถูกขับเน้นให้แรงขึ้นมาพอสมควร หรือบางฉากนี่ดูแล้วก็ได้กลิ่นได้ยินเสียงเป็นเอกลอยมาเลย เช่นพาร์ตโรแมนติกในตอนต้น
โชคดีที่หนังไม่ได้ออกมาแมสอย่างที่ตัวเนื้อเรื่องมันเป็นอยู่ เราคิดว่าถ้ามันแมสปั๊บ ไอ้ประเด็นที่ว่ามาเหล่านี้มันอาจจะเลือนหายไปทั้งหมดเลยก็ได้
อีกส่วนที่ต้องชมคือการแสดงของคุณนพชัย ชัยนาม คือแทบจะลืมภาพที่พี่แกเคยเล่นมาในเรื่องก่อนหน้าไปสนิทเลย เรารู้สึกเช่นเดียวกับที่เป็นเอกเคยให้สัมภาษณ์ไว้น่ะว่านพชัยได้กลายเป็นตัวละครนี้ไปแล้วจริง ๆ คิด รู้สึก และหายใจเป็นตุลเลยด้วยซ้ำ
ทว่าสิ่งที่ฉุดหนังลงมาก็คือความลักลั่นไม่ลงตัวอย่างที่ว่านั่นแหละ บางฉากกำลังเครียดกดดันอยู่ดี ๆ ก็ตัดสลับด้วยความตลกซะงั้น ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือเปล่าเพราะเราคิดว่ามันหลายครั้งมาก อีกอย่างคือ บทของคุณคริส หอวัง ไม่ได้เข้ากับตัวหนังเลยแม้แต่น้อย ราวกับแปลกแยกจากหนัง จากตัวละครอื่น ๆ ไปโดยสิ้นเชิง เราว่านี่คือการ miscast ของหนังว่ะ ซึ่งก็ส่งผลเอาเรื่องเหมือนกันกับการคลี่คลายปมในตอนท้าย ที่ไม่ได้เข้มข้นเหมือนตอนต้นอีกแล้ว
* เราเพิ่งสัมภาษณ์คุณนิก NickyOkawa ครับ อ่านได้ที่
